Bitwa nad Wkrą (1)

„Cudem nad Wisłą” nazywana jest bitwa, która latem 1920 roku rozegrała się między armią odrodzonego państwa polskiego a tworzącą się Armią Czerwoną sowieckiej Rosji na wielkiej przestrzeni od Dęblina i Kocka po Płock i Brodnicę. Operacyjnie tę bitwę można rozdzielić na trzy powiązane ze sobą starcia: walki na bezpośrednim przedpolu Warszawy, manewr znad rzeki Wieprz na skrzydło wojsk bolszewickich oraz bitwę nad Wkrą, obejmującą całość działań na północ od Warszawy. Ta ostatnia bywa nieco zapomniana, a miała nie mniej dramatyczny niż pozostałe przebieg i równie decydujący wpływ na całość zmagań polsko‑bolszewickich.

Książka Zbigniewa Kowalskiego „Bitwa nad Wkrą” jest oparta w równym stopniu o krajowe zasoby archiwalne, jak i dokumenty z archiwów rosyjskich. Autor nie tylko próbuje dać pełną panoramę tego starcia, ale podejmuje także dyskusję z utrwalonymi w polskiej historiografii poglądami, obala kilka stereotypów i mitów, a koniec końców pokazuje, że o zwycięstwie decydowała nie przewaga liczebna, ale śmiały zamysł i umiejętność jego realizacji, wola walki, zimna krew dowódców i ofiarność wojska. Pokazuje, że żadnego cudu nad Wisłą nie było. Była śmiała myśl operacyjna i przede wszystkim żołnierski trud i krew. Ta książka to hołd dla prawdziwych, a nie urojonych, bohaterów tamtych dni.

Radosław Wiśniewski

Podgląd map (kliknij by otworzyć w nowej karcie):

Najniższa cena z ostatnich 30 dni przed promocją:199,99PLN
Data wydania:2026-05-06
Stron:416
Format:210 x 297 mm
Oprawa:twarda
ISBN:978-83-66955-97-4
szt.
Wydawca:

O autorze

Zdzisław Grzegorz Kowalski

Podpułkownik dr Zdzisław Grzegorz Kowalski urodził się 18 maja 1957 roku. Był absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu oraz Akademii Obrony Narodowej, którą ukończył z wyróżnieniem i nagrodą Rektora. Ukończył także studia podyplomowe z zakresu archiwistyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1998 roku otworzył przewód doktorski w Wojskowym Instytucie Historycznym Akademii Obrony Narodowej, gdzie przygotował rozprawę poświęconą 5. Armii gen. Władysława Sikorskiego w bitwie warszawskiej. Obronił ją w 2001 roku, uzyskując tytuł doktora nauk humanistycznych.

W latach 1993–2003 był pracownikiem Centralnego Archiwum Wojskowego, gdzie w końcowym okresie kierował Wydziałem Informacji Archiwalnej. Następnie, w latach 2003–2014, pracował w Dowództwie Sił Powietrznych, a po jego transformacji kontynuował służbę w strukturach Sił Powietrznych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych. W latach 2014–2021 związany był z Zespołem Wydawniczym Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych.

Równolegle, w latach 2007–2013, prowadził działalność dydaktyczną jako wykładowca w kilku warszawskich uczelniach: Wyższej Szkole Finansów i Handlu Międzynarodowego im. Fryderyka Skarbka, Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia oraz Warszawskiej Wyższej Szkole Humanistycznej im. Bolesława Prusa. Prowadził zajęcia z historii starożytnej, średniowiecznej, renesansu i najnowszej, a także z geografii gospodarczej i politycznej, systemów i doktryn politycznych, historii mediów oraz dziennikarstwa. Był promotorem kilkudziesięciu prac licencjackich i kilkunastu magisterskich.

Był współautorem publikacji „Traktat ryski 1921 roku po 75 latach” (pod red. M. Wojciechowskiego) oraz „Mniejszości narodowe i wyznaniowe w siłach zbrojnych Drugiej Rzeczypospolitej 1918–1939” (pod red. Z. Karpusa i W. Rezmera). W 2000 roku wydał książkę „Szablą i piórem. Wojna polsko-bolszewicka 1919–1920”. Był także autorem licznych artykułów publikowanych w polskich periodykach wojskowych.

Opracował wszystkie hasła dotyczące historii oddziałów powstańczych na Mokotowie w 1944 roku w pierwszym i drugim tomie „Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powstania Warszawskiego” (Warszawa 2006, wyd. Bellona). Opublikował wiele tekstów z zakresu historii najnowszej, historii wojskowości polskiej i powszechnej oraz teorii i praktyki archiwalnej. Współpracował również z Polskim Słownikiem Biograficznym Instytutu Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN, publikując kilkanaście biogramów zasłużonych oficerów Wojska Polskiego.

Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się przede wszystkim na dziejach Wojska Polskiego w latach 1914–1939 oraz historii starożytnej basenu Morza Śródziemnego, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień wojskowych. Interesował się również ornitologią i nowinkami technologicznymi.

Zmarł 30 maja 2021 roku, nie doczekawszy realizacji swojego kolejnego marzenia o wydaniu następnej książki.

Dodaj własną opinię

Ocena*
0.00 / 5 (0 głosów)